Direct naar de content Direct naar de footer

‘Het mooiste vind ik de zelfredzaamheid van een kind.’

Samen met vier collega’s is Mariska als schoolverpleegkundige verantwoordelijk voor de kinderen van de Recon Openluchtschool aan de Olijflaan in Rotterdam Schiebroek. Ze zorgt ervoor dat kinderen ‘gewoon’ onderwijs kunnen volgen.

Sinds vorig jaar heeft Rijndam een team van 25 schoolverpleegkundigen in dienst. De schoolverpleegkundigen zijn verantwoordelijk voor de medische verpleegkundige zorg die leerlingen nodig hebben tijdens schooltijd. Door aanwezigheid van schoolverpleegkundigen kunnen kinderen met een beperking of kinderen die (chronisch) ziek zijn naar school. Mariska vertelt over haar functie als schoolverpleegkundige op de Recon Openluchtschool.

‘Drie jaar geleden ben ik gestart als schoolverpleegkundige, daarvoor werkte ik als neonatologie verpleegkundige in het Sophia Kinderziekenhuis. Veel van de kinderen die ik daar als baby heb gezien zie ik nu terug hier op school. Alleen heb ik nu veel meer contact met de kinderen en minder met de ouders.
De kinderen die bij ons komen hebben bijvoorbeeld diabetes of een metabole ziekte. Als verpleegkundigen monitoren we deze kinderen en als er iets met een kind aan de hand is, dan kunnen wij direct medische verpleegkundige handelingen verrichten als dat nodig is. We gaan ook altijd mee met schoolreisjes en op kamp. Daarnaast hebben we nauw contact met de medisch specialisten waar de kinderen onder behandeling zijn, zodat we goed op de hoogte zijn van het behandelplan van een kind.

Geen dag hetzelfde

Onze dag begint om 8.00 uur. We bespreken alle kinderen en kijken of er nog wijzigingen of veranderingen zijn met betrekking tot de behandeling. Om 8.30 uur komen de kinderen binnen en dat is voor ons een hectisch moment. Bloedsuiker moet gecheckt worden, medicatie wordt gebracht en doorgesproken, controles moeten uitgevoerd worden. En dat bij zo’n 20 kinderen tegelijkertijd, want je wilt wel dat ze allemaal op tijd in de klas kunnen zijn.
Gedurende de dag komen de kinderen zelf langs, of wij gaan naar de kinderen in de klas toe. Het is bijzonder om te zien hoe zelfredzaam de kinderen al zijn op jonge leeftijd, zo weten ze precies hoe hun bloedglucosemeter werkt. Dit apparaatje meet hoeveel bloedsuiker er in je bloed zit. Wij hoeven dan alleen nog maar een check uit te voeren. Hoe ouder de kinderen zijn, hoe meer verantwoordelijkheid ze krijgen. We helpen ze richting zelfstandigheid in groep 8, zodat ze zoveel mogelijk een leven kunnen leiden als dat van hun leeftijdsgenootjes zonder ziekte of beperking.   

Ik vind het heel fijn dat deze kinderen door onze aanwezigheid toch naar school kunnen. Zij waarderen dat we er zijn; we worden overladen met knuffels en tekeningen.
De waardering van de kinderen is het allermooiste dat je kunt kijgen!’