Tijdens het paardrijden liep Corien enkele jaren geleden een hersenkneuzing op. Als gevolg hiervan kreeg ze last van cognitieve problemen. Deze klachten namen in de loop der jaren toe. Bovendien kreeg ze te maken met uitvalsverschijnselen. Haar huisarts verwees haar voor neuropsychologisch onderzoek naar Rijndam.

Corien was al bekend met Rijndam, omdat haar oom enkele jaren eerder op de locatie Westersingel opgenomen was met een dwarslaesie. Door zijn positieve ervaring had ze veel vertrouwen in de doorverwijzing.

Op basis van het neuropsychologische onderzoek bepaalde Corien samen met de revalidatiearts, ergotherapeut en fysiotherapeut haar doelen. Hierop werd haar behandelplan bepaald. Corien vertelt:

“Toen ik naar Rijndam ging, was ik meer dood dan levend. Zelfs nadenken lukte niet meer. Ik moest stoppen met mijn baan als onderwijzeres. Ik kon geen prikkels verdragen, dus droeg ik buiten oordoppen en een zonnebril. Ook had ik geen gevoel meer in mijn voeten en benen met als gevolg dat ik in een rolstoel terecht kwam.”

Religie

“Bij de intake bleek dat ik ook last had van psychosomatische klachten en problemen had op het gebied van sensorische integratie. Deze klachten zijn onder andere ontstaan omdat ik niet mijzelf kon zijn door de religie waar ik mee opgroeide. Daardoor ontstonden er conflicten met mijn familie. Ook behandeling van mijn klachten werd niet door iedereen in de familie geaccepteerd. Een tante heeft op dat moment ingegrepen waarna ik ben verhuisd naar een oudtante.”

Corien heeft zo’n acht maanden poliklinisch gerevalideerd bij Rijndam op de locaties Sint Franciscus Gasthuis en Westersingel. De behandeling bestond uit fysiotherapie op haptonomische basis en ergotherapie. Daarnaast is ze het hele traject begeleid door een psycholoog en was zwemmen een onderdeel van de therapie.

Revalidatie bij Rijndam

“Ik revalideerde drie dagen per week poliklinisch. Hiervoor werd ik door vrienden en familie naar Rijndam gebracht. Ik wist dat ik beter zou worden als ik zou luisteren. Mijn motivatie was groot, want ik wilde mijn leven terug. Naast de therapie oefende ik veel, want alleen met de therapie-uurtjes lukt het niet. Natuurlijk waren er ook momenten dat ik het vertrouwen even kwijt was. Bijvoorbeeld als ik tijdens de therapie dreigde te vallen en de fysiotherapeut mij op moest vangen of als het thuis met oefenen niet lukken. Mijn motivatie en de steun van mijn therapeuten was zo groot dat dat ik altijd weer opkrabbelde.”

“Jan-Pieter, mijn fysiotherapeut, was de eerste persoon die me sinds jaren mocht aanraken. Hij won mijn vertrouwen, omdat hij zo geduldig was en duidelijk uitlegde wat hij deed. Ik had continue de regie. Wat ik niet wilde, gebeurde niet. Dat was sowieso een van de pluspunten van Rijndam. Jan-Pieter was dan ook de eerste persoon tegen wie ik zei: ‘Als ik weer kan lopen, ga ik dansen’. Ik wilde me weer elegant voelen.”

“Een belangrijk mijlpaal tijdens de therapie was dat ik mijn voeten weer voelde. Dat mijn hoofd zich weer herinnerde dat dit mijn benen waren, was een bevestiging dat de therapie werkte.” Toen Corien daadwerkelijk weer kon lopen en een zelfstandig leven kon gaan leiden, werd ze bij Rijndam ontslagen en doorverwezen naar Altrecht. Omdat ze hier niet direct terecht kon, deed ze zelfstandig haar oefeningen.”

Na de periode bij Altrecht gaat Corien op zichzelf wonen in Utrecht, een voor haar onbekende stad. Ze schrijft zich in bij de dansschool en gaat zwemmen bij het zwembad in de buurt. Op de vraag hoe Corien terugkijkt op haar periode bij Rijndam zegt ze het volgende:

"Ik ben zelfstandig en dat was mijn doel"

“Jan-Pieter, mijn fysiotherapeut, Elisabeth, mijn ergotherapeut en Marina de psycholoog zijn een deel van mijn leven geworden. Ik heb mijn leven voor Rijndam, de tijd bij Rijndam en mijn nieuwe leven. Ik heb een geweldige vriend, een eigen huis en een leuke baan als promotiemedewerker. Ik ben zelfstandig en dat was mijn doel. Ondanks dat ik nog steeds klachten heb, heb ik nu het leven wat ik wil. Als ik uitgerust ben, gaat het goed, maar ik moet wel altijd letten op mijn energieverdeling en uitkijken voor prikkelrijke omgevingen. Mijn vriend helpt me mijn grenzen te bewaken. Ik heb altijd alles alleen gedaan, dus het is fijn dat er iemand meedenkt. Zijn motto is ‘keep it simple’ en dat geeft mij rust en ruimte.”

Onlangs is Corien samen met haar vriend langs geweest bij Rijndam. “Ik wilde een periode afsluiten. Ik wilde de ruimtes zien waar ik geoefend had en de behandelaren laten zien hoe goed het met mij gaat. Ik kwam binnen in een rolstoel en ging lopend naar buiten. En nu dans ik zelfs. Ik ben hier zo dankbaar voor. Ik volg Rijndam nog altijd via Facebook, omdat Rijndam een deel van mijn leven is. Hier kwam ik de oproep tegen om mijn verhaal te vertellen. Ik doe dit om anderen te helpen, maar ook om iets terug te doen voor Rijndam.

“Mijn tips aan andere patiënten zijn: Verlies niet het vertrouwen. Blijf altijd je leven leiden en geef er zelf kleur aan. Haal binnen je mogelijkheden het maximale uit je leven. Zoek mensen om je heen die in je geloven en die je kracht geven. En wanneer je er aan toe bent, zoek contact met lotgenoten.”

Terug naar overzicht