Op woensdag 14 november 2018 verdedigt Erik Grauwmeijer zijn proefschrift: `Long-term Impact of Moderate to Severe Traumatic Brain Injury’. Deze openbare verdediging start om 13.30 en een uur later volgt de uitreiking van de doctors bul.

Samenvatting
In het proefschrift wordt de lange termijn problematiek rondom traumatisch hersenletsel (THL) besproken. Erik Grauwmeijer pleit voor het organiseren van adequate follow-up van patiënten met THL in de zorgketen, aangezien THL geen incident is, maar als een chronische aanduiding moet worden beschouwd.

Aan de hand van twee klinische casussen wordt geïllustreerd dat revalidatie een levenslang, goed gecoördineerd proces, met aandacht voor de patiënt en zijn familie dient te zijn. Echter, om dit te bereiken, dient de nationale en gemeentelijke wetgeving aangepast te worden, het beleid van ziektekostenverzekeraars hierop ingericht te worden en zorgorganisaties meer samen te werken.

Kwaliteit van leven
In zijn proefschrift identificeren Grauwmeijer en collega’s voorspellers die de kwaliteit van leven beïnvloeden na THL. Aan de hand van 97 THL-patiënten wordt aangetoond dat depressieve symptomen nauwlettend gevolgd moeten worden tijdens en na de revalidatie, aangezien deze symptomen, samen met de verblijfsduur in het ziekenhuis significante voorspellers van de mentale component zijn. Daarnaast volgt uit het onderzoek dat tot drie jaar na het ontstaan van THL de fysieke component van kwaliteit van leven vooruitgang toont.

Terugkeer naar het arbeidsproces
Grauwmeijer en collega’s volgden tien jaar lang 48 patiënten om de kans op werk en voorspellers van werk tien jaar na THL te evalueren. Hieruit is gebleken dat patiënten die tien jaar na THL werkten, een significant minder ernstig THL hadden, korter in het ziekenhuis zijn verbleven en hoger scoorden bij diverse metingen bij het ontslag uit het ziekenhuis. Geconcludeerd kan worden dat de kans op werk tien jaar na THL vooral gerelateerd is aan de ernst van het letsel en minder aan contextuele factoren.

113 middelzwaar/ernstig THL-patiënten zijn gedurende drie jaar gevolgd. Hieruit blijkt dat het percentage werkenden significant stijgt in de periode van drie maanden tot één jaar, te weten van 15% tot 55%. De periode van één tot drie jaar na het ongeval toont geen significante stijging aan.

De onderzoeksresultaten tonen aan dat patiënten met psychiatrische symptomen en een verminderd cognitief functioneren bij ontslag uit het ziekenhuis het grootste risico hebben op langdurige werkloosheid. Deze factoren zijn belangrijke aandachtspunten bij revalidatie gericht op terugkeer naar werk.

Cognitief functioneren
Tien jaar lang zijn 50 patiënten gevolgd op het gebied van cognitief functioneren en de associaties tussen cognitief functioneren, depressie en kwaliteit van leven. Deze patiëntengroep scoorden relatief laag voor het geheugen, snelheid van informatieverwerking en concentratie. Over de tijd verbeterde het cognitief functioneren aanzienlijk gedurende het eerste jaar na het ongeval en stabiliseerde daarna. Patiënten met depressieve symptomen rapporteerden meer subjectieve cognitieve klachten dan patiënten zonder depressieve symptomen. Er werden echter geen significante verschillen gevonden tussen depressieve en niet-depressieve patiënten bij de objectieve cognitieve testen. Daarom lijkt signalering en behandeling van depressieve symptomen na middelzwaar/ernstig THL van groot belang te zijn voor het optimaliseren van de kwaliteit van leven op de lange termijn. 

Toekomstige studies met betrekking tot arbeidsrevalidatie dienen zich vooral te richten op beïnvloedbare factoren en daarbij rekening houdend met de effecten van nationale wetgeving en de invloed van werkgelegenheid binnen een land.