Om onze zorg continu te verbeteren, gaat Rijndam regelmatig in gesprek met huidige en oud-patiënten. Lees hier de persoonlijke verhalen van deze patiënten.

Heeft u naar aanleiding van deze verhalen een vraag of wilt u zelf uw verhaal delen? Neemt u dan contact op via de e-mail.

Ada

“De pijn is helemaal weg en ik kan mijn hand weer volledig gebruiken.”
Ada heeft pijn en verminderde kracht in haar hand. Ada ziet geen vooruitgang door fysiotherapie en vraagt een verwijzing aan haar huisarts. Lees verder

Anneke
“Toen tijdens de opname bleek dat mijn been er af moest, accepteerde ik dat eigenlijk direct."

Van een bloedvat schoon laten maken naar een amputatie van bijna haar volledige linkerbeen. Het bloedvat was zo broos dat het schoonmaken ervan te risicovol was. Lees verder 

 

Anne-Fleur
"Ik vond het altijd heel erg moeilijk als ik moest plassen. Ik kon het niet ophouden." 

Anne-Fleur is geboren met cerebrale parese (CP) en volgt sinds haar tweede levensjaar af en aan behandelingen bij Rijndam. Lees verder
 

Bert

"Als je niet verwerkt wat er is gebeurd, haalt het je vanzelf een keer in."
Als Bert wil opstaan, merkt hij dat dit niet gaat. Ook hangt zijn arm helemaal slap langs zijn lijf. Bert roept zijn vrouw, maar zij hoort hem niet. Hij worstelt zich met behulp van de tuinstoel naar de deur. Lees verder
 

Corien

"Ik kwam binnen in een rolstoel en ging lopend weg."
Tijdens het paardrijden liep Corien een hersenkneuzing op. Als gevolg hiervan kreeg zij last van cognitieve problemen. Ook kreeg ze te maken met uitvalsverschijnselen. Haar huisarts verwees haar voor neuropsychologisch onderzoek naar Rijndam.
Lees verder

Caroline

"Ik wil laten weten dat het leven na een hersenbloeding niet altijd stopt."
Tijdens de geboorte van haar dochter kreeg Caroline een hersenbloeding. Hierbij raakte ze in coma en moest geopereerd worden. Caroline is nooit meer helemaal de oude geworden. Lees verder

Claudio
“Dat gevoel van winnen kennen ze normaal niet en hij geniet er van.”
Uit een chromosoompunctie tijdens de zwangerschap blijkt dat er iets mis is met Claudio. Ruim 1,5 jaar na zijn geboorte geeft een MRI-scan uitsluitsel: Claudio heeft een wittestofafwijking in zijn hersenen. Lees verder

Dennis
"Als je boodschappen gaat doen, moet je mij niet meenemen."
Met een eigen onderneming staat Dennis actief en zelfverzekerd in het leven. Tot in de zomer van 2013 een auto hem over het hoofd ziet en frontaal raakt. Lees verder

 

Frank

Op vakantie in de Verenigde Staten werd Frank geveld door een herseninfarct. Na een intensief revalidatieproces bij Rijndam gaat Frank goed vooruit. Hij vertelt zijn verhaal in het blad Diagonaal van het ministerie van Volksgesgezondheid, Welzijn en sport, zijn werkgever.
Lees hier zijn verhaal en bekijk de fotoreportage.

Geert
"Je bekijkt alles met een Parkinsonbril"

Geert krijgt onverwachts de diagnose Parkinson. Bij Rijndam leert hij hiermee omgaan, en hoe hij de klachten kan remmen.
Lees verder

 

Henk

"Revalideren van kanker is zwaar."
Henk krijgt in juli 2014 de diagnose slokdarmkanker en komt vervolgens terecht in een achtbaan van behandelingen en onderzoeken. Alles loopt volgens plan totdat hij merkt dat zijn vooruitgang stagneert. Lees verder

 

Henk

"Ik was veranderd in een blok beton!"
In 2012 kreeg Henk last van druk op zijn borst. In het ziekenhuis werd gezocht naar oorzaken. Keer op keer ging Henk naar een specialist, zonder dat er geen diagnose gesteld werd.
Lees verder

Henri

“Ik heb hier geleerd dat er ook een leven na de ziekte is”
In 2015 werd bij Henri darmkanker geconstateerd. Hij wordt twee keer geopereerd. De eerste keer ging via een kijkoperatie. De tweede keer kwam er spoed bij, waarna Henri in kritieke toestand op de IC terecht komt en een tijd in coma is gehouden. Lees verder

Jeroen
"Het is eigenlijk alsof je elke week een uitwedstrijd hebt."
Bij zijn geboorte heeft Jeroen zuurstoftekort waardoor een halfzijdige verlamming aan zijn linkerbeen en –arm ontstaat. Hierdoor kan hij zijn arm minder gebruiken en heeft hij in zijn been last van spasmes.
Lees verder

Jimmy

“Door Rijndam ben ik stukken beter geworden"
Op jonge leeftijd wordt duidelijk dat Jimmy op een aantal punten achterblijft op zijn leeftijdsgenootjes. Zijn lerares adviseert om naar een fysiotherapeut te gaan. Deze verwijst Jimmy naar Rijndam. Lees meer

Jo

"Het onderlinge contact is echt een onverwacht cadeautje!"
In juli 2016 wordt bij Jo een beginstadium van blaaskanker geconstateerd. Al snel volgt een zware behandeling, zowel fysiek als mentaal. Om het driejarige behandeltraject te kunnen voltooien wordt Jo oncologische revalidatie aangeraden. Lees verder

Joëlle

"We wilden en willen Joëlle op de beste plek."
Na een voldragen zwangerschap gedroeg Joëlle zich bij de geboorte als een te vroeg geborene. Ze kon niet drinken, huilde heel zacht en sliep heel veel. Daarbij had ze een hele lage spierspanning. Dat er iets mis was, was duidelijk, maar wat? Lees verder

Johan

“Het lesgeven gaat niet meer zoals je ooit meemaakte, maar gelukkig leef ik nu meer op!”

Johan staat met veel plezier voor de klas. Voor 25 jaar. Totdat een herseninfarct zijn geliefde beroep van hem afnam. Lees verder

 

Kyan

"Spelenderwijs weten ze zoveel te bereiken."
"Enige tijd na de geboorte merkte ik dat Kyan weinig deed met zijn linkerhand.Hierop is een hersenscan gemaakt en bleek de motoriek aan de linkerzijde te zijn aangetast door een herseninfarct. De kinderarts verwees me naar Rijndam.” Lees verder

Lars
"We willen tegen andere ouders zeggen: 'Maak je geen zorgen.'"
Lars is geboren met een aandoening aan zijn linkerarm waardoor deze niet is volgroeid. Direct na de geboorte blijkt dat dit niet het enige is wat mis is. Door de vroege geboorte had Lars ook een klein gat in zijn hart en waren zijn nieren niet in orde. Lees verder

Leo
"Ik ben op een zomerse dag van huis gegaan en kwam vervolgens bijna twee jaar niet thuis."
Tijdens een motorritje valt Leo en breekt zijn been. Na diverse complicaties wordt zijn been geamputeerd.
Lees verder

 

Marco

"Het is ons als gezin overkomen en we hebben er allemaal onder geleden."
In augustus 2014 raakt Marco bekneld tussen zijn truck en een afzetcontainer. Hij verliest hierbij zijn beide benen.
Lees verder

Margreet
“Door weer in beweging te zijn, heb ik zo’n gevoel van vrijheid”

Margreet heeft beenmergkanker, ondergaat een uitputtende stamceltransplantatie en door gebroken arm en heup wordt haar wereld steeds kleiner. Met oncologische revalidatie komt ze weer in beweging en kan ze zelfs haar droom verwezenlijken! Lees verder

Marianne

"In het dagelijks leven merkte ik zelf dat het niet zo goed ging."
Op haar 63e kreeg Marianne een Tia. Deze werd op haar 66e gevolgd door een lichte beroerte. Hierdoor raakte Marianne erg vermoeid en werd ze verstrooid. Ook merkte ze dat ze anders op zaken reageerde.
Lees verder

Marijan

“Zet je tijdens de revalidatie niet honderd, maar duizend procent in.”
Door jarenlang niet goed naar haar lichaam te luisteren, heeft Marijan serieuze vermoeidheids- en pijnklachten. Wanneer Marijan in 2013 reuma krijgt wordt ze doorverwezen naar Rijndam. Lees verder

Marissa

"Ik kan mijn werk weer doen."
Als Marissa in juni 2014 vanuit een rubberboot het water in springt, blijft ze met haar vinger hangen. Ze hoort krak, maar denkt in eerste instantie aan een kneuzing. s'avonds blijkt het een complexe breuk. Marissa moet in het gips. Lees verder

Mies
“Ik ben ontzettend blij en dankbaar dat ik er nog ben.”
Mies ontdekt op haar borst een blauwe plek. In eerste instantie denkt ze dat dit komt doordat haar kleinkind haar geknepen heeft. Uiteindelijk blijkt dat het een ontstekingskanker is met een overlevingskans van 30 procent na vijf jaar. Lees verder

 

Monique
"Ik ben er klaar voor om verder te gaan."
Wanneer Monique te horen krijgt dat ze borstkanker heeft, start een intensief traject dat bestaat uit een amputatie, chemobehandelingen en bestralingen. Als de kanker weg is, verlaat zij het ziekenhuis, opgelucht, maar met diverse restklachten. Lees verder

Monique

"Je moet het ook verwerken. Dit besef kwam bij mij later."
Monique werkt mee aan het routinebevolkingsonderzoek voor vrouwen. Maar wanneer zij te horen krijgt dat het ‘mis’ is, gaat het snel. Lees verder

 

Marloes

"Zonder spalken kan ik niets oppakken."
Vanwege de spierziekte HMSN is Marloes bekend met de revalidatie van Rijndam. Wanneer de beperkingen in haar handen toenemen, meldt de revalidatiearts haar aan bij het Hand- en Polscentrum van Rijndam.
Lees verder

Peter
"Ik geniet veel meer van de kleine dingen."
In 2007 krijgt Peter een motorongeluk, met een complete dwarslaesie als gevolg. Peter heeft anderhalve maand in het Erasmus MC gelegen. Daarna kwam naar Rijndam.
Lees verder

Pauline

"Wees eerlijk en heb vertrouwen in mensen."
Toen Pauline 20 maanden was, waren er een aantal zaken anders. Dan weer een dikke knie en dan weer een dikkere duim trokken de aandacht. Na 4 maanden bleek dat ze jeugdreuma heeft.
Lees verder

Pieta
"Er is nog veel meer in het leven dan mijn geamputeerde been."
Na ruim 2,5 jaar problemen met haar diabetische voet, krijgt Pieta te horen dat deze eraf moet.
Lees verder

 

Rachel

“Behandeling bij Rijndam is echt anders."
Rachel heeft een druk leven. Al lange tijd tintelen haar vingers en zijn ze gevoelloos als ze ’s avonds op de bank zit. Als de klachten ineens erg toenemen, gaat ze naar de huisarts. De huisarts stuurt haar met spoed naar het ziekenhuis.
Lees verder

Sandra

"Als je een doel hebt moet je het gewoon doen."
Sandra is geboren met een onderontwikkelde linkerarm. Hierdoor mist ze haar linker onderarm en heeft ze hele kleine vingers. Lees verder

 

Vivian

"I don’t have to look like a mess, because I have MS."
Sinds haar pubertijd kampt Vivian met vermoeidheid en krachtsverlies. Wanneer Vivian voor de 2e keer dubbelziet, verwijst haar huisarts haar naar een neuroloog. Na diverse onderzoeken stelt de deze de diagnose MS. Vivian is dan 31 jaar.
Lees verder

Vanessa

"Ik was wel anders, maar ik deed niet anders."
Als Vanessa te vroeg geboren wordt, gaan alle alarmbellen af. Haar situatie is instabiel. Vanessa komt de eerste periode goed door. Ook tijdens het opgroeien lijkt er niets aan de hand. Totdat haar ouders bij de eerste stapjes zagen dat ze niet ‘normaal’ stond. Lees verder

Wim

"Besef wanneer je een stap terug moet zetten."
Wim is al 50 jaar werkzaam in de Rotterdamse haven.Op een dag merkt Wim tijdens zijn werk dat hij minder kracht heeft in zijn rechterarm. Op dat moment weet hij nog niet dat hij een herseninfarct heeft. Lees verder