Op haar twaalfde wordt Luzdary drie keer geopereerd aan een hersentumor. Ook krijgt ze zware chemokuren en bestralingen. Uiteindelijk wordt de tumor volledig verwijderd. Helaas loopt Luzdary bij de behandeling wel spasmes op in haar rechterarm en beide benen. Ook heeft ze last van forse geheugenproblemen. Luzadary, 22 jaar, vertelt haar verhaal.

“Door de continue spasmes in mijn arm kan ik deze niet volledig gebruiken. Ook mijn benen hebben minder functie, maar ik kan gelukkig wel lopen. Verder heb ik last van mijn geheugen en het vinden van de juiste woorden om dingen uit te leggen. Daarom heb ik naar dit interview ook een schriftje met aantekeningen meegenomen.”

“Als kind ben ik een periode bij Rijndam locatie Ringdijk behandeld om te leren omgaan met mijn beperking. Daarna ben ik een hele tijd niet bij Rijndam geweest. Sinds februari ben ik weer terug bij Rijndam. Ik merkte dat ik na het EK atletiek in 2014 steeds schever ging lopen door  spasme en een verlammend gevoel in mijn rug. Na uitsluiting van een medische oorzaak door MRI’s van mijn hoofd en rug ben ik doorverwezen naar Rijndam. Bij Rijndam bleek dat mijn klachten een gevolg zijn van overbelasting. Ik deed te veel en wilde nog meer. Ik moest leren om de balans te vinden.“

“Rijndam heeft me hier bij geholpen. Ik heb bij Rijndam zowel mijn kracht opgebouwd als geleerd om balans te vinden in mijn leven. Ik heb geleerd beter naar mijn lichaam te luisteren en mijn leven aangepast waardoor ik veel minder geconfronteerd wordt met mijn beperking.”

“Voor mijn hersentumor was ik een fanatieke sporter. Ik voetbalde op hoog niveau en zat op een topsportopleiding. Ik was altijd bezig met bewegen. Na mijn tumor moest ik hierin een weg vinden, maar één ding wist ik zeker ik wilde weer sporten! Veel artsen zeiden dat ik niet teveel verwachtingen moet hebben, maar uiteindelijk heeft het sporten me verder gebracht in mijn herstel.”

“Mijn opleiding heb ik afgerond en heb daarna een aangepaste mbo opleiding voor sport en bewegen gevolgd. Door mijn geheugenproblemen was dit lastig. Ik ben via mijn stage terecht gekomen bij Mytylschool De Brug als sportassistent. Ik werk hier nu drie uur per dag op vrijwillige basis met een vergoeding van een sponsor. Voorheen was dit drie hele dagen per dag, maar ik heb door de spasmes in mijn rug gemerkt dat dat een te grote belasting is.

Via de KNVB heb ik drie jaar in het CP-team* gezeten als enige meisje in een jongensteam. Ook heb ik een tijdje aangepast gewielrend bij de KNWU. Nu doe ik aan atletiek. Ik heb me toegelegd op de 100 meter en 200 meter sprint. Ik doe mee aan internationale wedstrijden en heb mijn zinnen gezet op de Paralympische spelen.”

“Af en toe denk ik nog aan de periode voor mijn hersentumor, toen ik nog kon topsporten. Maar ik probeer zoveel mogelijk te kijken naar de dingen die ik wel kan. Terugkijken heeft toch geen zin. Als ik naar de toekomst kijk ,zie ik mijzelf binnen twee jaar zelfstandig wonen. Ik wil blijven sporten zonder over mijn reserves heen te gaan. Ik blijf kijken naar de mogelijkheden in het leven. Het leven is wel aangepast voor mij, maar het blijft wel doorgaan!”

Ik heb aan dit interview meegewerkt, omdat ik merk dat je bij Rijndam als persoon centraal staat binnen de behandeling. Het draait om wat ik nodig heb en ik wil die ervaring graag delen.

Bekijk ook de reportage door RTV Rijnmond gemaakt.

*Cp-team: voetbalteam van de KNVB voor mensen met een cerebrale parese.