Bij zijn geboorte heeft Jeroen zuurstoftekort waardoor een halfzijdige verlamming aan zijn linkerbeen en –arm ontstaat. Het gevolg is te weinig spierspanning in zijn linkerarm en teveel spierspanning in zijn linkerbeen. Hierdoor kan hij zijn arm minder gebruiken en heeft hij in zijn been last van spasmes.

Zwemdiploma
Door zijn klachten komt Jeroen al jong in aanraking met Rijndam. Zijn vader vertelt: “Jeroen staat onder jaarlijkse controle bij de revalidatiearts. Hierbij wordt gekeken hoe het gaat en welke ontwikkelingen er zijn. Soms leidt dit tot een periode therapie, een nieuwe spalk of andere ondersteuning. Zo heeft Jeroen bij Rijndam zijn reguliere zwemdiploma gehaald. Dit vroeg extra inspanning door zijn verlamming, maar door het doorzettingsvermogen van Jeroen en de inzet en humor van de bewegingsagoog van Rijndam is het gelukt. Dat dit langer heeft geduurd dan bij veel andere kinderen, is niet van belang. Het ging om zijn veiligheid en dat hij tijdens de vakanties lekker in zee kan zwemmen.”

Nadat Jeroen zijn zwemdiploma heeft gehaald, wil hij toch wel graag een andere sport gaan doen, maar welke? Samen met zijn vader gaat hij op zoek en komt uit bij judo. Na dit enkele jaren gedaan te hebben, is dit toch niet wat hij zoekt. Wat dan de mogelijkheden voor hem zijn, weten vader en zoon niet en ze vragen advies bij Rijndam.

Vader vertelt: “Samen met de bewegingsagoog heeft Jeroen een middag een aantal sporten uitgeprobeerd en gekeken wat Jeroen leuk vindt en wat hij kan. Hierdoor krijg je echt een beeld van de mogelijkheden. Al snel kwam hier softbal uit. De bewegingsagoog heeft toen gekeken welke verenigingen aangepast softbal aanboden. Wij zijn vervolgens zelf naar de club gegaan."

Softbal
"We hebben de ondersteuning en het advies vanuit Rijndam als erg prettig ervaren. Het is lastig om zelf de juiste weg te vinden, omdat je geen ervaring en netwerk hebt wat betreft aangepast sporten. Ook het advies over wat wel en niet haalbaar is, is erg prettig. Jeroen is op basis hiervan bij HSV Saints terecht gekomen waar hij nu drie jaar softbalt. In zijn team zitten kinderen met een lichamelijke handicap, maar ook kinderen met een lichte verstandelijke beperking. Zo is bijvoorbeeld één jongen bang van de harde bal, waardoor hij niet kon doorstromen in het reguliere softbal.”

“Zelf wonen we aan de zuidkant van Rotterdam en deze vereniging is in Rotterdam Noord. Even wegbrengen en terug naar huis of dat Jeroen zelfstandig naar de club gaat is er dus niet bij. Ik of mijn vrouw blijft daarom altijd kijken. Bovendien is het erg leuk om je kind te zien sporten! Het is eigenlijk of je elke week een uitwedstrijd hebt.”

“Het verschil met regulier softbal is dat je hier iets meer mag dan moet. Als een kind bijvoorbeeld niet oplet, wordt hij positief gestimuleerd in plaats van tot de orde geroepen. En als je afwezig was, is men blij dat je er weer bent in plaats van de kinderen streng op hun verantwoordelijkheden te wijzen. Ook zijn er meer trainingen dan wedstrijden. Elke week op zaterdagochtend is er training en een aantal keer per jaar een toernooi met andere G-teams.”

G-team
Na de training sluit Jeroen aan bij het interview en vertelt zijn ervaring: “Ik ben bij de Saints gekomen voor de sport. Softbal is leuk en lekker om je agressie kwijt te raken. Het is minder hard dan honkbal, doordat je met een zachtere knuppel en zachtere ballen slaat. Het was wel even oefenen. Door de verlamming aan arm en hand sla ik met één arm, waardoor het lastiger is de knuppel te controleren. Ik vind het niet erg om bij een G-team te zitten. Mijn vrienden weten het ook en pakken het goed op. Ik word eigenlijk nooit gepest, ondanks dat er wel meer dagelijkse dingen zijn die ik niet kan. Wat precies kan ik niet zo verzinnen.” Zijn vader valt bij: “Dingen waar twee handen en kracht voor nodig zijn, gaan vaak niet, zoals de deksel van een pot draaien of een tuimelraam openen. Voor sommige dingen zijn slimme truckjes of hulpmiddelen en bij andere zaken helpen wij .”

Grenzen verleggen
Ook trainer en oprichter Andre sluit nog even aan: “Binnen ons G-force team is altijd ruimte voor nieuwe kinderen, jongens en meiden. Het is wel van belang dat ouders of begeleiders zelf zorgen voor medische begeleiding van een kind, zoals het toedienen van medicatie of het handelen bij bijvoorbeeld epilepsie, Ouders of begeleiders moeten zelf zorgen dat er iemand aanwezig is die hier verantwoordelijk voor is. Mijn doel is kinderen beter te maken in softbal. Binnen het G-team gaat dit in kleine stapjes. Dit was voor mij eerst wel wennen, maar ik vind het mooi om te zien als een kind zijn eigen grenzen verlegt. Als een kind bijvoorbeeld voor het eerst over het hek slaat, geweldig! Maar ook als je naar de ontwikkeling van een kind over langere tijd kijkt, dan zie je vaak pas echt hoe groot de vooruitgang is en dat is fantastisch.”

Wilt u ook uw verhaal delen? Neem dan contact op via communicatie@rijndam.nl.