In 2015 werd bij Henri darmkanker geconstateerd. Hij wordt twee keer geopereerd. De eerste keer ging via een kijkoperatie. De tweede keer kwam er spoed bij, waarna Henri in kritieke toestand op de IC terecht komt en een tijd in coma is gehouden.

“Ik heb daar psychisch een flinke klap van gehad”, vertelt Henri. De oncoloog raadde eigenlijk toen gelijk al oncologische revalidatie bij Rijndam aan. Alleen mijn gedachte was toen, dat ik daar helemaal niet hoorde. Dat Rijndam was voor mensen die slecht liepen met krukken. Daarom heb ik het in eerste instantie afgehouden, ook nadat het me voor een tweede keer werd voorgesteld. Maar na de derde keer en 2 psychologen verder wilde ik de stap wel maken. Ik merkte namelijk dat de vermoeidheid niet verdween. Daarnaast kreeg ik last van mijn gewrichten waardoor het in huis lastiger werd om mijn dagelijkse dingen te doen.”

Luisteren naar mijn lichaam
“De eerste dag van mijn revalidatie vond ik erg spannend, maar dit werd bij de ontvangst op locatie IJsselland ziekenhuis al weggenomen. Bij de balie werd ik gerustgesteld en na de intakeprocedure kon ik snel starten met fysiotherapie. In de fysieke training sport je in een groep onder begeleiding van de fysiotherapeut. Ik voelde me snel op mijn gemak en merkte mezelf te kunnen zijn. Weer geintjes maken, gek doen en daarnaast sporten.

Omdat pijn en gewrichtsklachten na het sporten bij mij toenamen stelde de fysiotherapeut voor om te zwemmen. Dat was wel het laatste wat ik had gedacht te gaan doen. Het verbaasde me dat ik er juist meer mee vooruit ging dan met het trainen op de fiets en loopband. Naast het zwemmen volgde ik een ontspannningsgroep.”

Het belangrijkste wat ik heb geleerd, is dat ik moet luisteren naar mijn lichaam. Soms ging ik namelijk wel over die grens. Denken dat ik nog wel hetzelfde kon als 10 jaar geleden. Leren waar mijn grenzen liggen is en blijft een belangrijk aandachtspunt. Ik was altijd gewend om maar door te gaan. Dat kon voor de kanker ook. In mijn werk en privé. Dat gaat nu niet meer. Ik heb tijdens de revalidatie geleerd waar het in het leven voor mij om draait en dat ik andere keuzes mag maken.”

Niet alleen
Naast de fysieke training volgde Henri ook groepsbehandelingen zoals psycho-educatie. “Ik heb altijd gedacht ‘het is alleen mij maar overkomen’. Waarom gebeurt dit mij en niet een ander? In de groep kwam ik erachter dat ik helemaal niet alleen was. In gesprekken met elkaar hoorde ik dat anderen ook hele heftige dingen hadden meegemaakt. Het delen van die ervaringen stelde mij gerust en het relativeerde ook. Aan die gesprekken heb ik veel gehad. Vooral het gevoel er niet alleen voor te staan. Dit hielp ook om er thuis met elkaar over te praten."

“In de groep Coaching en Energie heb ik geleerd mijn dag anders in te delen en om te gaan met mijn vermoeidheid. In het begin vond ik dat maar larie en voelde ik weerstand. Ik dacht: ’dat heb ik toch niet nodig’ en ’ik deel toch lekker mijn tijd zelf in’. Maar gedurende het proces kwam ik erachter, dat me er tegen blijven verzetten me niet verder ging helpen. Mijn vergeetachtigheid is nog steeds een probleem. Overal hangen thuis briefjes en gele memo’s. Ook hier werd aandacht aan besteed. Handige tips om toch boodschappen te doen als je je gemaakte boodschappen briefje weer bent vergeten.”

Flashbacks
De individuele begeleiding van de psycholoog is heel belangrijk voor me geweest. Bij de vorige psychologen was het prettig om te praten over wat er gebeurd was, alleen werd niet het echte probleem aangepakt. Bij Rijndam was dat anders. De psycholoog is aan de slag gegaan met de flashbacks die ik had van de IC opname. Uiteindelijk zijn we een aantal keer terug gegaan naar de IC afdeling en heeft ze een gesprek met de IC-arts en verpleegkundige geregeld. De eerst keer terug op de IC afdeling deed mij heel veel. Het liefst had ik willen schreeuwen en huilen. Ik was boos. Door de gesprekken heb ik het een plek kunnen geven. Dit heeft ontzettend veel rust gegeven, en ik ben weer veel beter gaan slapen.

Leven na de ziekte
Het revalidatietraject heeft ook invloed gehad op mijn thuissituatie. Ik kreeg weer zin in dingen. Ik ben bijvoorbeeld geen wandelaar. Maar door de revalidatie ben ik dat veel meer gaan doen. Ik werkte voorheen 24/7 en was altijd beschikbaar. Er was maar één ding en dat was mijn werk. Nu is dat anders. Bij Rijndam heb ik geleerd dat er ook een leven na de ziekte is. Haal uit het leven wat er in zit, er is meer dan werken alleen. Ik ben dit jaar opa geworden en het is fijn om meer tijd te kunnen besteden aan mijn gezin en vrienden. Ik doe meer thuis en in het huishouden. Al mag dat van mijn vrouw nog wel wat meer.

Veilige plek
Ik raad het iedereen aan om dit programma te volgen. Het allerbelangrijkste is, dat er begrip voor je wordt getoond. Als persoon, wat je mee hebt gemaakt en wat voor ziekte je hebt. Ik heb al veel meegemaakt in mijn leven en heb veel artsen gehad. Daar heb ik me vaak een nummer gevoeld. Bij Rijndam wordt echt de tijd voor je genomen en het is een veilige plek. Er wordt met je meegedacht. Dat is heel waardevol.